Flokksstjórnarfundur Samfylkingarinnar sem haldinn var liðna helgi í Garðabæ hefur líklega ekki farið framhjá neinum enda mikil umfjöllun um hann í fjölmiðlum landsins.

Fundurinn var m.a. nokkurs konar uppgjör flokksins við Rannsóknarskýrslu Alþingis og skýrslu Umbótanefndar Samfylkingarinnar.  Framkvæmdastjórn flokksins hafði farið vandlega yfir skýrsluna auk þess sem forystan fór út á meðal félaganna og hitti fyrir um 600 manns sem tóku þátt í umbótastarfinu vítt og breitt um landið.

Það er merkilegt að sjá hvernig margir Evrópusinnar innan vébanda Íhalds eða Framsóknar rjúka nú upp til handa og fóta til að lýsa því yfir að þeir „séu sko ekki að fara í Samfylkinguna!“

Nýjasta fréttin sem ég las var að Ragnheiður Ríkharðsdóttir ætlaði sér ekki að ganga til liðs við Samfylkinguna því hún „... er bara, eins og staðan er í dag, gallharður vinstri flokkur sem að ýtir öllu í átt að ríkisvæðingu og miðstýringu.“

Ég heyrði ekki betur en að Jóhanna hafi kallað eftir því að ESB-sinnar myndu sameinast í nýjum flokki, ekki í Samfylkingunni... ég gerði því ósjálfrátt ráð fyrir því að þar yrðu ekki endilega sömu áherslurnar og hafa verið í Samfylkingunni að undanförnu.  En ætli forystan í hinum flokkunum hafi ekki stuggað við sínu fólki... ekki vilja þeir að sá orðrómur fari af stað að fólk með líkar skoðanir og stefnur í stjórnmálum sé að rotta sig saman í nýjan flokk... það væri náttúrulega glapræði!

Það verður stór dagur hjá flestum á morgun, en hjá mér verður hann ansi fjörugur.  Hann byrjar með því að þingmenn Samfylkingarinnar í Suðurkjördæmi ásamt Jóhönnu Sigurðardóttur, forsætisráðherra, verða gestir á vikulegu laugardagskaffi okkar í Reykjanesbæ.  Ég geri fastlega ráð fyrir að það muni vara til að vera tólf á hádegi en þá er næst á dagskrá heimsendi!

Ég geri svo ráð fyrir því að fara í 100 ára afmæli tengdaforeldra minna um kvöldið...

Það er ekki hægt að segja að það sé mjög spennandi að skoða rekstur Reykjaneshafnar.  Ársreikningur síðasta árs var samþykktur í síðustu viku í stjórn og vonandi ganga viðræður við kröfuhafa eftir því annars er framtíðin ekki björt.

Veltufjárhlutfallið er 0,1 (á að vera 1) sem segir okkur að höfnin eigi engan veginn fyrir skuldum, sama hvernig á það er horft.  En það má víst ekki horfa á stöðuna eins og hún er og spyrja af hverju? Því þá erum við vond og bara í umkenningarleik.

En við skulum velta fyrir okkur til gamans, hversu miklu við höfum kostað í gerð Helguvíkurhafnar svo hún uppfylli kröfur um stórskipahöfn því annars getum við ekki smellt einu álveri á svæðið og ekki heldur kísilveri.

Ég get ekki annað en velt því fyrir mér hversu langt þarf að ganga í að jafna kynin.  Kannski er ég svona vitlaus en ég sé ekki hvernig hið opinbera ætlar að skikka sjálfstæð fyrirtæki í að passa upp á jöfn kynjahlutföll (60/40) í stjórnum og stjórnunarstöðum.  Nógu erfitt er það oft hjá hinu opinbera og skiljanlega.  Hvers eiga karlmenn að gjalda þegar vassgangurinn bitnar á þeim hvað eftir annað?  Er það virkilega það mikilvægasta að konur séu a.m.k. 40% af öllum stjórnum að við þurfum að blekkja okkur með því að hið opinbera hafi nokkur einustu áhrif út í samfélagið?

Í gærkvöldi tók ég að mér nýtt og spennandi verkefni, þ.e. að vera formaður Samfylkingarinnar í Reykjanesbæ næsta árið.  Það verður gaman að fá tækifæri til að hafa áhrif innan starfsins á nýjan hátt.  Nú er ekki lengur hægt að sitja úti í horni og nöldra... nú er komið að því að standa við nöldrið :-)

Þetta verður alveg hreint örugglega ágætt hugsa ég.  Allt fullt af æðisleika, fjöri og fræðandi fundum þess á milli.

Stay tuned! :-)