Þetta hlýtur að hafa verið frekar skrítinn dagur á Alþingi.  Það getur a.m.k. ekki talist hefðbundið að stjórnarþingmenn greiði atkvæði með vantrauststillögu minnihlutaþingflokks sem var gagngert sett fram í þeim tilgangi að rugga bátnum í kjölfar Icesave III kosninganna og enn ein tilraun til þess að kalla fram kosningar í ljósi framúrskarandi fylgis Íhaldsins í skoðanakönnunum.  Ég viðurkenni fúslega að ég átti alveg von á því að Lilja og Atli Gísla greiddu atkvæði með vantrausti en að sitjandi stjórnarþingmaður eins og Ásmundur Einar skuli láta sér detta í hug að snúast gegn ríkisstjórninni og sínum eigin flokki, ég kann bara eitt orð yfir það - sorglegt.

Hvernig í ósköpunum á að vera hægt að vinna að mikilvægum og aðkallandi málum á Alþingi þegar öll athyglin og vinnan fer í að púkka upp á sérhagsmunaseggi sem virðast einungis vera í stjórnmálum til að berjast fyrir sínum persónulega málstað og eru á engan hátt tilbúnir til að bíða með sín mál eða að draga úr ýtrustu kröfum þegar íslenska þjóðin bíður.

Kannski væru kosningar skásti kosturinn í ömurlegri stöðu... Íhaldið getur ekki hugsað sér að styggja þá sem halda flokknum á floti og því er lítil von til þess að þeir séu tilbúnir í þá vegferð að hreyfa við fiskveiðistjórnunarkerfinu, en það sem verra er er að Davíð Oddsson og sú gamla náhirð sem í kringum hann er virðist hafa náð völdum í flokknum á ný og Bjarni Ben hefur eiginlega ekkert um það að segja.

Framsókn er á kafi í innanhússdeilum og sprungur eru farnar að myndast sem jafnvel gætu gengið endanlega frá flokknum.  Hann er því væntanlega gagnslaus, nema þá kannski ef nokkrir þingmenn myndu vappa yfir í breiðan faðm Samfylkingarinnar... þar væru þeir aldeilis velkomnir :-)